#23 De eindstreep

Geen slechte ontwikkeling, hè? Van ezel naar blije uil.

23Dingen was voor mij .....een heel leerzame en meestal prettige en tot tevredenheid stemmende online ontdekkingstocht. Ik vind het een prachtige uitvinding, dat online leren op deze manier. Grote dank aan Helen Blowers (voor het bedenken) en Rob Coers (voor het vertalen ervan) en aan de BSG-coaches (voor het mij aanbieden ervan).
Het heeft iets met mij gedaan, ja. Ik heb in een heel drukke, hectische en door vakantie en 4Daagse doorsneden periode een heleboel geleerd over web 2.0. Tot vóór 23 dingen kon ik bijvoorbeeld nooit onthouden wat “RSS” betekende. In de OBGZwebredactie kreeg ik daardoor het stempel “Digibeet”. Nu ga ik het nooit meer vergeten (en ook niet dat beheersing en een juiste feed-keuze essentieel is). Heeft het iets met de organisatie gedaan? Niet gemerkt. De organisatie had even iets veel groters aan het hoofd.

Van tevoren had ik er veel zin in. Ik ben geen mens voor modes, trends, wanen-van-de-dag. Ik probeer daar doorheen te zien wat echt van belang is. Dat valt niet mee. Wat me verraste was, dat ik het leuk vond om na te denken. Een poos met een ding bezig zijn: er over leren, er mee leren werken, en dan: kan het iets zijn voor de klanten van de bieb?

Favoriete dingen: Delicious en Google-Docs. Handig en praktisch. Librarything is ook leuk, en Twitter is gewoon even grappig. De Wiki (mét redacteurs) is ook nuttig, merkte ik tot mijn verbazing.

Ik begrijp nu ook veel beter hoe we onze OBGZ-website interessanter kunnen maken (youtube, flickr, geluid, beweging, rss, gesproken/gezongen gedichten).

Verder zijn er veel vragen gerezen (zie ding 22). Dat krijg je van nadenken.

Verbetersuggesties:

1. Iets minder leesvoer: het is beter om enkele goede infopagina's te kiezen, met wat handige filmpjes (ik vond ze duidelijk, leuk en informatief). Het lezen en info verwerken kostte dik 2 uur per keer! En ik heb ook eens op een filmpje een hele lezing van 50 minuten gevolgd in het Amerikaans. Minder leesvoer en sneller aan de slag met het ontdekken zelf, want daar wachten ook nog de nodige tijdrovende en frustrerende obstakels om te overwinnen.

2. Bij veel afhakers, zoals in onze 3 groepen: de keuze geven om uit de 23 dingen er zelf 10 - 13 uit te kiezen om wél te doen (en vertel dan kort over de rest waarom die niet gekozen worden). Ik had niet de indruk dat er een dwingende volgorde in "de dingen" zat, op de 3 begindingen na, dus waarom niet doen zoals het kan, als het niet kan zoals het moet?

Zo, dat was het. Het was mij een genoegen. Tot web 3.0.

# 22 de toekomst....

Ja, dat zou leuk zijn, als heel veel mensen de (toekomstige) bibliotheek belangrijk vinden.
De toekomst-bibliotheek roept grote vragen op over haar bestaansrecht, waarop ik niet alle antwoorden weet.
Pas sinds ongeveer 50 jaar is de bibliotheek écht van iedereen. Er kwamen in korte tijd overal veel meer bibliotheken bij. Pas sinds ruim 40 jaar kunnen kinderen gratis lid worden en is het belang van vroeg voorlezen en met taal bezig zijn bekend. Moet je per sé goed lezen om goed te leren communiceren en hoog opgeleid te raken of zijn het eigenlijk achterliggende vaardigheden die belangrijker zijn dan het kunstje lezen?

Het van oudsher vrij introverte, accurate en regelbewuste bibliotheekpersoneel dat de bieb over het algemeen een werkleven lang trouw wil blijven, moet zich in vrij korte tijd en meestal op vrij hoge leeftijd ombouwen naar web 2.0-vaardigheden. En zie: wij doen 23 (wellicht alweer achterhaalde) webdingen! Hoe flexibel zijn wij biebmedewerkers, want de veranderingen in het werk houden niet op en gaan steeds sneller: kunnen we ons voldoende uitrekken? Kunnen wij voldoen aan minstens één derde van de geloofsartikelen van het manifest 2.o? (Ik denk dat die éénderde zeker wel haalbaar is trouwens). Nog even en we moeten ook nog bloedmooi en eeuwig jong zijn (dat worden dure operaties).
Willen de huidige klanten met ons hyven, wiki-en, stellen ze prijs op ons RSS-aanbod en onze blogs? Is het een grotendeels heel nieuw klantsegment dat dit wil? Een mix van beiden kan ook.

Wat ís de toekomst van bibliotheken? Wie ziet er iets in de glazen toekomstbol?

• Lezen mensen nog romans? Vanaf papier?
• Worden romans ook interactief geschreven (al die schrijvende duo's)?
• Gaan bibliotheken massaal eBooks uitlenen?
• Worden alle bestaande papieren boeken omgezet in eBook- of andere digitale vormen? Worden ze ook veilig weggezet op back-ups?
• Kan iedereen schrijver en eigen uitgever worden? Hoe laat je de mensheid weten dat nou net jouw boek de moeite waard is? Ik ben heel benieuwd wat voor vormen er gaan ontstaan in de verhalenbranche.
• Blijven ze verhalen lezen, de vrouwen?

Web 2.0 gaat vooral over informatie aanleveren/bewerken/erover communiceren aan/voor/samen met de klanten.
Het Bibliothecaris 2.0-manifest van Laura Cohen is inspirerend en bemoedigend tegelijk.
De versie van Kees Hamann is lekker socialistisch: de bibliotheek wordt straks van iedereen, niet alleen voor de toevallig goed en graag lezenden. En de bibliotheek behoudt prachtige kernwaarden (betrouwbaar-onpartijdig-betrokken-uitnodigend-toegankelijk-inspirerend-deskundig-communicatief) als een baken in een commerciële, oppervlakkige en haastige samenleving.
Echt voor iedereen? Zojuist vroeg een duidelijk niet "normale" klant mij indringend en veelvuldig: "wáár is het internet, wie is de baas van internet?" Hij wilde telefoneren op internet, meisjesnamen en motoren. Hij kon zelf niet internetten en ik kon het hem niet even leren. Al mijn antwoorden kwamen niet aan. Ik was even bang dat het een mystery-guest was.

Sommige bibliotheek 2.0 dingen spreken me erg aan.

• Het is leuk om wiki's te maken over de omgeving van de bibliotheek (historisch, welke activiteiten zijn er voor welke doelgroepen, hoe ziet het artistieke landschap er uit, hoe het politieke?).
• Het zou misschien interessant zijn om klantgroepenhyves te maken, waarin men elkaar boeken aanraadt en nieuwe titels introduceert aan elkaar.
• De bibliotheekwebsite zelf toont natuurlijk ook wat er aan nieuws, interessants, verrassends in huis is en de klant kan zich daar op abonneren via RSS.
• Ik zag ook ergens dat klantvragen door meerdere bibliothecarissen die elkaar aanvullen, beantwoord worden (los van de heel moeilijke vragen voor Al@din). Dat lijkt me ook handig en prettig en compleet.
• Rondom verkiezingen of andere belangrijke kwesties kunnen bibliotheken misschien toegankelijke betrouwbare informatie filteren uit de overheids- en de partijpropaganda, vooral op regionaal niveau. Op landelijk niveau wordt dit vaak al gedaan door voldoende media zodat vanuit verschillende standpunten gekeken wordt. Dichter bij de omgeving van de mensen wordt dat niet zo goed geregeld en daar kan een bibliotheek of een klantengroep misschien iets betekenen.
• Het zou leuk zijn als bibliotheken online leren toegankelijk konden maken voor de gebruikers: overal 23-(of meer)dingen-websites op allerlei gebied. (Bijvoorbeeld online (beter) taal leren voor inburgeraars, dyslectici en analfabeten - of een sport leren (niet alleen hersens laten groeien), of allerlei burgerschapskennis).

Maar dat zou dan met name voor doelgroepen zijn, die er zelf niet uitkomen in de samenleving en voor mensen die gemak zoeken en er zelf geen zin in hebben.

#21 Aquabrowser/sociale catalogi

Een wederom leerzaam Ding! We hebben de Aquabrowser al een poosje in de bieb. Het publiek heeft geen keuze en móet die gebruiken. Het personeel heeft ook nog de vertrouwde Bicat waarin je exemplaar- en uitleengegevens (die je vaak nodig hebt) meteen bij de hand hebt. Eén keer raden welke ik altijd gebruik.

We kregen bij de introductie van de Aquabrowser een "train-de-trainers"-training. Een collega die het net zelf uitgelegd had gekregen, ging ons vertellen hoe het werkte. Het moest in 1,5 uur en net toen we aan "My discoveries" toekwamen, hield de training op. My Discoveries was wel "heel leuk" zei de getrainde trainer en wees op wat foutief gespelde zoektermen in de woordenwolk en op associaties. Maar het was inmiddels 11 uur en wij moesten snel weer achter de balie, want de bibliotheek ging immers open.

Ik heb geen idee hoeveel mensen "taggen" of lijsten maken. Ding 21 zorgt er nu voor dat ik toch eens de tijd neem om dit zelf ook te proberen. Dat is mooi meegenomen. Helaas werkte de Nijmeegse Aquabrowser niet toen ik ijverig een lijst probeerde aan te leggen.

Niet getreurd: ik nam een account bij Worldcat en maakte een aanraderslijstje. Dat gaat vrij gemakkelijk. Je kunt ook fijn met sterren zaaien (ranking with stars), maar ik zet natuurlijk alleen maar heel goed bevallen boeken in mijn lijst, dus dat is allemaal 4 of 5 sterren. Ik heb niet zo de neiging om zo'n lijstje dan 2.0 te delen met de rest van de wereld. Ook "tagging" trekt me niet zo en recencies publiceren ook niet. Het is wat mij betreft dus eventueel fijn voor andere mensen. Ik hoop maar niet dat iedereen zo denkt.

Ik heb toen bij de aquabrowser van de OBA ook nog een account gemaakt en een onderwerpslijst gemaakt voor mezelf naar aanleiding van een vraag die ik gisteren in allerijl op moest lossen. Een jong kind in groep 4 was gestorven na een slopende ziekte en de leerkracht wilde die middag in de klas een passend gedicht voorlezen. De meest gevreesde vraag wat mij betreft. Ik heb bijna ijlend anderhalf uur lang (deadline) lopen zoeken en het gevondene snel doorgemaild.

Op mijn eigen vestiging heb ik een heel rijtje boeken voor kinderen en de dood op een plank staan, op leeftijd. Geen gedichten, maar (voor)lees- en infoboeken. Maar ik zat op de hoofdvestiging, en daar was die plank niet. Thuis had ik ook nog een heel bruikbare map, maar ik was niet thuis. Het zou toch prachtig zijn als een catalogus zo'n vraag op kon lossen, tot op de gedichten zelf, niet alleen de boektitels (die uitgeleend kunnen zijn). Daar zou ik heel wat taggen en recensie schrijven voor over hebben. Ik heb nu een OBA-lijstje met titels met gedichten over de dood (vooral voor volwassenen uiteraard). Eens kijken of ik een selectie in Google-docs kan zetten. Als er dan geen stroomstoring is, kan ik er bij een volgende klant sneller bij. En collega's kunnen ook gedichten toevoegen.

#20 Muziek online beluisteren in een sociaal netwerk

Nee, dat herken ik niet, die jeugdherinnering van Rob Coers over het samen muziek kopen, beluisteren en bespreken. Zeker te weinig zakgeld toen. Wel hadden we uitpuilende schoolagenda's vol met ingeplakte foto's van popgroepen als "statement" van je muzikale smaak. Maar daar had ik het niet vaak over: het was wel jouw smaak of juist niet. Niets aan te doen.

Muziek is meestal iets waar ik mijn best voor moet doen, vooral de moeilijkere muziek. Soms raakt een deun me meteen. Meestal val ik toch vooral op de tekst (of knap daar volledig op af). Muziek komt pas na de tekst. Muziek zonder tekst is meestal lastig om geconcentreerd naar te blijven luisteren. Het helpt met name bij klassieke muziek enorm als iemand me uitlegt waar de muziek over gaat en waarom het zo in elkaar zit. Ik ben een beetje "muziekdyslectisch", denk ik.

Bij Last.fm heb ik wat liedjes beluisterd en rijkelijk met hartjes bedeeld (de oude schoolagenda's dus). Hierbij viel op dat de biebPC's nu eens beter waren (namelijk qua geluidkwaliteit) dan de laptop thuis. Al haalt het het niet bij een CD op een goede speler met goede boxen. Het lijkt me wel grappig om mijn hele muzieksmaak zo bij elkaar te brengen, als ik een keer hééél veel te veel tijd heb (when I'm even more old and wise dus) én wanneer de geluidskwaliteit van PC's even goed is als die van onze geluidsinstallatie. Of klinken I-pods en MP-4's tegenwoordig ook heel acceptabel? Daar heb ik geen ervaring mee.

Het leuke (?) van Last.fm is dat je kunt zien hoeveel andere mensen je smaak delen. Hoewel dat mij eigenlijk niets uitmaakt: ik vond het artikel van Nico Dijkshoorn erg herkenbaar en grappig (hoewel dat muziek"expert" zijn dus echt niet geldt voor mij). Mensen willen exclusief zijn (individueel opvallen). Maar ze willen ook ergens bij horen, liefst bij een populair en aangenaam gezelschap. Veel mensen lijken het wel leuk te vinden om te zien wat anderen mooi vinden en of ze zich in goed gezelschap bevinden. Misschien vinden mensen het dan leuk om te kunnen zien wat de muzieksmaak is van onze muziekbibliothecarissen of van bekende Nijmegenaren of Nederlanders of wereldsterren. Dat zou dan leuk zijn als de muziekbieb die info bij elkaar brengt en die muziek draait (De muziekdag van......). Een soort zomergasten-idee, maar dan met muziek.

# 19 Sociale Netwerken en wat er in te doen is

Ik hyvede al wat op de hyves van beide kanten van mijn familie. Aangezien de families nogal groot waren (mijn beide ouders komen uit grote nesten) en ons gezin nogal ver weg woonde van de oorspronkelijke nesten, ken ik lang niet alle ooms en tantes, neven en nichten. Het leuke is dat je met hyves toch nog enig beeld krijgt van de familie. Je ziet bijvoorbeeld foto's waarvan je het bestaan niet kende: ik dacht dat men helemaal geen foto's maakte in de jeugd van mijn ouders, maar er zijn er dus enkele en dat is mooi om te zien. Het frustrerende is, dat hyves kennelijk vooral leuk is voor de jongste generatie, die mij helemaal niet of nauwelijks bekend is: dus de kinderen van de mij al onbekende neven en nichten. Het zijn dus vrij moeizame hyves. Iedereen een profieletje, af en toe een leuke foto of een klein contactje en verder eigenlijk helemaal niets. Eigenlijk vallen beide familiehyves wat mij betreft nauwelijks onder "sociaal netwerk". Je krijgt wel een kijkje in de levens van jonge mensen (muziek, onderlinge babbels, wat doen ze zoal, foto's). Omdat ik ze niet goed ken, is dat vreemd (niet mijn dingen en kringen), een tikje voyeuristisch en eigenlijk not-done.

Ik heb met de 23dingen-account wat rondgeneusd op bibliotheek2.0 (waarvan ik al lid was, maar het is een erg slapende vorm) en op LinkedIn. Ik zag er diverse mensen die ik ken en ook een interessant weblog van een invaller die onlangs voor haar studie naar Italië is vertrokken. Als je regelmatig kijkt en actief deelneemt kun je op een aardige manier op de hoogte blijven van web 2.0 in het biebwezen.

#18 Een blik in mijn leeslust (Librarything)

Toevallig houd ik al sinds eind 1987 bij welke boeken ik lees en of ze me heel bijzonder aanspraken of niet. Voor Librarything koos ik 25 favorieten uit: zowel volwassenen- als jeugdboeken. Een aantal had veel (meer dan 10.000) medelezers, sommige geen enkele.
Voor mezelf vind ik het niet zo spannend om dit Librarything te gebruiken. Het zegt me niet zoveel om te weten of er veel of weinig mensen ook een bepaald boek hebben gelezen. Ik sla nooit aan het "boekbespreken", daar houd ik niet van.
Het is wel duidelijk dat veel mensen daar heel anders over denken, anders waren er niet zoveel literaire kringen en andere leesclubs. Voor hen is het leuk om op een bibliotheekwebsite de favorieten van leesclubs in de regio te kunnen zien in zo'n mooie animatie van Librarything. Het is ook een leuke manier om aanwinsten te presenteren. Op onze eigen website zouden die wat prominenter meteen op de homepage kunnen verschijnen. Bij "romanadvies" zou het ook een leuke vorm zijn. Een persoonlijk advies van al het bibliotheekpersoneel aan de lezers.
Ik krijg hier maar geen mooie plaatjes van mijn favoriete boektitels direct in mijn blog. Mijn laptop houdt een cookie tegen, zou dat de boosdoener zijn? Als jullie op het gekleurde woord Librarything in deze tekst klikken, kun je mijn selectie toch zien.

# 17 Bekijk een zelfgekozen web 2.0 ding

Dit vind ik een rotding. Al die keuzes..... Ik heb bij ZOHO een planner ingevuld voor de maand september, omdat die zo druk gaat worden. Maar toen bedacht ik, dat ik dit Zoho-ding helemaal niet ga delen met iemand. Ik heb nog gegooglemapt op mijn woonplaats, mijn werkplaats, mijn woonplaats van tussen mijn 3e en 16e jaar, en mijn laatste vakantiehuis. Leuk om te doen, maar ik ga er geen foto's en teksten in plakken en het niet delen. Oude satellietfoto's trouwens van Google. Van web 2.0 verwacht ik eigenlijk wel flitsend up-to-date zijn. Toen heb ik bij Mango nog een gratis Russische les gedaan, maar hij bleef maar "media" uploaden en het geluid deed het maar niet. Gecombineerd met de moeilijke leesbaarheid van zelfs de uitspraakaanwijzingen is mijn Russisch niet erg verbeterd. Helaas kon ik bij Mango geen Nederlands leren, anders had ik een leuke online-oefenwebsite voor mijn Inburgerings-websitegedeelte.
Ik bewaar deze ding 17-overzichten van web 2.0-sites voor ooit, als ik er meer begrip en tijd voor heb. Vanavond is niet de goede tijd en ik wil dóór met de volgende dingen.

#16 De Ontdekking van Youtube-video

Rondgestruind op Youtube. Vorig jaar gebruikte ik het wel een heel enkele keer voor mijn Schoolbieb.nl-redactiewerk als ik een filmpje bij een onderwerp zocht en SchoolTV-Beeldbank gaf niet thuis. En als ik dan eindelijk een filmpje over De Krokodil gevonden had (ma Krok voedt haar 6-ling met iets vlezigs, dat daarvóór ongetwijfeld heel schattig en levend was), dan haalde de eindredacteur het weer weg, ik vermoed om de gevoelige kinderziel te sparen.
Maar nu dus echt even goed gekeken. De rubrieken vind ik niet aantrekkelijk om in te zoeken. Meest actueel, meest bekeken, meest getagd, dat maakt mij allemaal niets uit. Met hulp van het zoekvenster kom ik meestal wel uit bij iets aardigs.
Muziek bijvoorbeeld en de prachtigste (voetbal)goals, een boottochtje langs Fingal's Cave in het Schotse eiland Staffa. Zo kun je uren doorgaan. Maar uren kun je maar 1x uitgeven en er is nog meer te doen.
Ik zag mooie gesproken en gezongen gedichten. Daar zou een bibliotheek zeker iets mee kunnen doen. Mensen kunnen hun eigen gedichtfilmpje maken en inzenden voor een gedichtenwedstrijd. En de muziekafdeling kan bij haar aankondigingen voor zondagse uitvoeringen ook via Youtube beeld en geluid vertonen. Dat kun je bij alle activiteitenaankondigingen doen natuurlijk. De column van de directie kan ook via een youtube-filmpje gedaan worden. De uitleg over hoe je een abonnement neemt, de uitleen- en betaalautomaten bedient, reserveringen plaatst enz., het kan allemaal op een leuk filmpje. Marlou heeft "de OBGZ in 60 seconden" al geplaatst op haar blog. Dat is een leuk begin. Het is gemaakt door mensen die goed kunnen filmen.
Ondertussen wil Youtube zijn producten maar niet afstaan voor mijn blog, kwalijk is dat.
Ik doe nog één poging slechts, anders moeten jullie "Kol ni Drei" (muziek van Max Bruch, uitgevoerd op cello door Jaqueline du Pré) zelf maar even opzoeken op Youtube.
Ik probeer nu even een gezongen gedicht van Jan Eijkelenboom op te halen. Ook mis. Misschien één van die dingen die op de biebPC's niet mogen van systeembeheer. Thuis nog maar eens proberen dan.

Oké: thuispoging dus: wil ook niet. Kopiëren lukt soms nog wel, maar "plakken" is dan niet actief.
Eerst opslaan op mijn laptop is ook niet mogelijk. Kan het bestand soms te groot zijn voor dit blogje?

# 15 Radio wanneer jij wilt

Ik ben nu geabonneerd op 3 podcasts. Leuk dat ik PSV-Ajax (gemist afgelopen zondag door een verjaardag buiten de stad) nog een beetje kan meebeleven zo. "Vroege Vogels" begint eerst met het radiojournaal van zondag en daarna nog de reclame. Daar heb ik geen geduld voor, hoor. Je kan het niet even vooruit spoelen, hè? De gezondheidspodcast duurt ook te lang. Kun je echt niet zappen? Luisteren duurt veel langer dan lezen en kijken. De geluidskwaliteit van mijn pc thuis pleit er ook echt niet voor om muziek te podcasten. Zelfs interviews klinken metalig en scherp.
Misschien handig als je ziek bent of moet schilderen of zo. Als ik buiten loop of fiets, wil ik gewoon ervaren wat daar is en geen podcasts afluisteren.
In de bieb kun je misschien schrijversbezoek of lezingen tijdens Nederland Leest of de (Kinder)Boekenweek podcasten. Of luisterboeken laten voorlezen?

#14 Blabla of Uhhuh?

Het is wel een ding voor sommige toepassingen. Bij Aladin is het zinvol om vragen helder te krijgen, bij de kindertelefoon is het ook heel handig (niemand kan meeluisteren). In mijn eigen bieb zag ik de tienerkinderen van een overwegend dove (Afghaanse) familie vaak en enthousiast mee doen aan de chat. Het verminderde misschien voor hun gevoel hun handicap: ze konden min of meer "gewoon" meedoen (het taalgebruik van een hoop chatters is verre van perfect, dus ze vielen niet zo op) en ze werden niet ontzien vanwege hun handicap (er werden rake verwensingen gehanteerd, zag ik wel eens per ongeluk).

Misschien is het ook te gebruiken in de nieuwe onbemande bibliotheek in Ewijk die eind augustus opengaat en kan de "cibrarian" via de chat ook informatie geven aan klanten die zich even geen raad weten zonder bibliothecaris in de buurt.

Voor mezelf merk ik dat het ( in vakantietijd) niet erg makkelijk om te chatten met collega's. Het is een heel georganiseer voor het zover kan zijn. Ik heb iedereen van de 23dingengroep uitgenodigd via Gmail, maar wacht nog steeds op antwoord van vrijwel iedereen. Bij de ene persoon die antwoordde, leek het toch veel meer op mailen dan op een directe heen-en-weer-dialoog, omdat er twee dagen tussen zaten en er "verzonden" moest worden. Zelf werd ik uitgenodigd om te chatten toen ik lekker rondfietste en -liep in Denemarken. Dus dat antwoord duurde ook wat te lang.

Ik ben niet zo dol op "permanente beschikbaarheid" en aan het scherm gekluisterd zijn. Soms begint er op mijn hyves ineens iemand tegen me te "kwetteren" (heet het daar geloof ik), tot mijn aanvankelijke grote schrik. Dat is voor even wel leuk, maar het is moeilijk een soort "ritme" te vinden. Als het te lang duurt, begin ik alweer te typen en dan wordt de conversatie nogal onoverzichtelijk. En eigenlijk was ik iets anders aan het doen.

# 13 Google Docs en Andere Gedeelde Dingen

Ik ben een (hopelijk spoedig) gedeeld document begonnen om samen een afscheidslied voor een collega die vertrekt te fabriceren. Het eerste couplet heb ik zelf verzonnen en ik ben benieuwd naar de inbreng van de collega's. Het hoeft niet meteen een heel couplet te worden, enkele regels zonder rijmdwang of een paar ideetjes voor tekst is ook goed.

Ik vind dit een leuke toepassing om met zijn allen iets te maken. Ik ben alleen bang als je met zijn allen tegelijk bezig bent, hoe je dan tot een uiteindelijke, echt gedeelde versie komt.

Helaas ben ik op vakantie als het lied eventueel ten gehore wordt gebracht, dus daar mis ik wel wat aan.

Het is heel gemakkelijk om een nieuw document te starten en mensen uit te nodigen om mee te doen (als je de emailadressen hebt).

Zoho probeer ik een andere keer.

#12 Twitter

Oké. Grappig wel. Ik twitter, volg (kennelijk ook 20 types die ik nooit gekozen heb en niet ken, waarvan ik de meeste meteen heb geblockt) en word tot mijn verbazing binnen 12 uur gevolgd door mensen die ik totaal niet ken (die heb ik ook allemaal maar geblockt). Ik krijg het wel druk met blocken zo.
Nu zie ik dus de microblogjes van Barack en Michelle, Lance en Erben.
Sommig nieuws (met name neergestorte vliegtuigen) is het eerst via Twitter gemeld. Sommig nieuws kán alleen via Twitter worden gemeld (opstand in Iran). Dat is nuttig natuurlijk. Verkeerde autoriteit moet uitgedaagd worden.

En de bibliotheek kan het ook gaan doen, meldt Peacepalace. Aanwinsten op website, weblogs, delicious of flickr, aanwinsten in de collectie, gewijzigde openingstijden, activiteiten, boekbesprekingen. Zelfs automatische feeds.
Dat is dan wel handig.

# Wikiwiki

Dit is een enorm Ding. Ik moet zeggen dat ik mijn vooroordeel over Wiki's toch moet bijstellen. Ik heb altijd het idee gehad dat je Wiki-info altijd eerst moet checken, want wie is eigenlijk die "iedereen" die ze maakt en hoe komt die aan die kennis? Nu heb ik behalve Wikipedia nog enkele andere, meer op bibliotheken gerichte wiki's bekeken. En eerlijk gezegd zijn het leuke initiatieven. Saint Joseph County Public Library (SJCPL) koppelt in hun wiki lokale informatie aan bibliotheekinformatie. Veel info (cursussen) voor creatievelingen en veel bibliotheekmaterialen groeperen rond mogelijke klantinteresses. Dat is véél werk, mogelijk gemaakt door hun zeer ruime openingstijden (veel werkuren)?
Library-success met hun best practices is ook een prima idee. Ik werd enthousiast door hun werken met "oral history". En een rubriek "wieden" (allerlei soorten van aanpak bij het afschrijven) is herkenbaar en grappig.
OB Deventer is nog maar pas begonnen met het verzamelen van infobronnen. Lijkt me leuk om te doen trouwens.
Google Docs lijkt me misschien heel handig in sommige situaties. Als iedereen tenminste ná elkaar verandert en niet tegelijk. Ik zag toepassingen als samen een reisvoorbereiding maken als je niet in dezelfde stad woont; samen gedurende de dag een compleet boodschappenlijstje maken als je allebei druk aan het werk bent. In bibliotheken kun je zo elk op je eigen werkplek ook samen brainstormen over allerlei nieuwe onderwerpen. Handig.
Michigan digital library: wow! Klanten kunnen daar ebooks, luisterboeken en video's van de bibliotheek via het web naar hun computer downloaden voor een beperkte leentijd. Is die om dan wordt het "geleende" automatisch terug"gebeamed". Daar zit geen personeel tussen.
Twente12's blogs is ook leuk. 23 dingen in slechts 12 stappen. Daar ga ik wat vaker kijken, ben ik tenminste van plan.

# 10 mvaars's Bookmarks on Delicious

mvaars's Bookmarks on Delicious

Als het nu eindelijk eens meezit, dan heb ik (hierboven) eindelijk mijn Delicious-bookmarks in mijn blog gekregen. Ik kreeg steeds een rare lange sliert in plaats van een nette Deliciouspagina.

Dit "Ding" was erg handig geweest toen ik nog redacteur voor schoolbieb.nl was. Ik werkte regelmatig op 3 of meer werkplekken en met Delicious had ik dan al mijn favorieten steeds bij de hand gehad.

Ik heb een eigen account gemaakt bij Delicious. Mijn bookmarks bleken al ontdekt door (veel) anderen. Leuk dat er meer mensen in geïnteresseerd zijn. Dit ding ga ik wel gebruiken, denk ik.
Bij het inlichtingenwerk maken 2 collega's een indeling van bruikbare websites bij het inlichtingenwerk. Nu moet afdeling Automatiseren dat op de PC's van de geïnteresseerden zetten. Via Delicious kunnen we deze websites makkelijker met elkaar en met klanten delen.

#9 “Een Eerste Denkmoment over Web 2.0”

Plechtige titels hebben De Dingen soms. En ik ben zo graag een praktisch mens. Dan maar praktisch denken dus.

Over blogs:

1. Ik zie wel voor me dat leeskringen en leerlingen in het voortgezet onderwijs zouden kunnen bloggen over de door hen te lezen boeken. Een leuke uitwisselingsmethode voor de eindbespreking (misschien aan de hand van de blogs?) plaatsvindt.
2. Voor aan bed of huis gekluisterden zou het ook een uitkomst kunnen zijn, bijv. Boek-aan-Huis zou deze vorm kunnen krijgen.
3. Er zou ook een bibliotheekintroductie aan leerlingen gegeven kunnen worden via de blog-methode.
4. Als je een (qua blogtalent) heel begenadigde bibliothecaris in huis hebt, zou die ook een verrassend, verrijkend, verlokkend bibliotheekblog kunnen bijhouden voor de KoninginKlanten.
   

Over RSS-feeds:

1. Handig voor klanten: regelmatige (wekelijkse) updates over welke boeken/materialen ze nog in leen hebben, welke reserveringen ze nog hebben uitstaan (hoeveel wachtenden nog voor me?), hoeveel de boete inmiddels is geworden, welke nieuwe titels er onlangs zijn uitgekomen die voldoen aan haar interesseprofielen.
2. Ook nieuwe webtoepassingen, die de bibliotheken gezamenlijk introduceren, (b.v. zoekmethodes, bestanden die ontsloten zijn) kunnen aan de klanten bekendgemaakt worden. Of nieuwe onderdelen daarvan.

Over Foto’s delen:

1. Van recente bibliotheekactiviteiten (voorstellingen, lezingen, wedstrijden) kunnen foto’s voor belangstellende klanten beschikbaar gesteld worden (zelfs met een foto-archief).
2. Voor soortgelijke activiteiten kunnen de foto’s weer ingezet worden voor aankondigingen op de website, op affiches, op activiteitenattenderingsschermen in de bibliotheken.
3. Nogal wat klanten zoeken een afbeelding van het een of ander. De bibliotheek zou kunnen helpen allerlei foto’s die vrij toegankelijk zijn te archiveren en vindbaar te maken.
   

Dit zijn nog maar een paar ideetjes. Ik ben benieuwd welke web2.0-ideeën er de komende jaren gerealiseerd gaan worden.

#8 Picnikfoto's speciaal voor Geertje

Links ziet u foto 1 ná de picnik, rechts ervóór.

Te picnikken foto 2:

De foto hierboven (het origineel) heb ik geleend op Flickr bij het zoeken van een "design boekenkast".

En ik heb hem hieronder wat gepicnikt:

#8 online met plaatjes spelen

Ik heb wat met plaatjes gespeeld. Kijk maar.
Ik vind het niet zo heel leuk om voorbedachte dingen in of om foto's heen te knutselen. Toch heb ik aardig wat geprobeerd zo bij elkaar. De resultaten zijn niet echt genietbaar geworden. Maar goed dat ik jullie die bespaar. De foto rechtsonder is het nog onbedorven origineel: een verbaasd lam met zwarte knietjes, kop en hoefjes op Skye (Schotland), dat voor het eerst een fototoestel ziet.

#7 - Mashed-up

Het ontdekken en spelen met Flickr is op zich wel leuk.

De spelletters zijn prachtig. De "S" hiernaast heb ik er nog niet bij gezien. Vandaar dat hij hier even mag prijken.

Van de kaarten/maps krijg ik een beetje de zenuwen. Daar had ik even geen geduld voor.

Ik heb voor de lol een "trading card" gemaakt, maar die was helaas een ultrakort leven gegund: ik kon hem niet eens opslaan op de PC. Jammer.

Ik zou alles wel wat grondiger willen proberen, maar waar haal ik de tijd vandaan? Het is véél om je in te verdiepen naast je werk- en privéleven. En ik moet ook heel veel tijd besteden aan mijn 4daagsetraining.

Als je nou echt een talent had om mooie dingen te maken, dan kon je met flickr mooie aankondigingen maken voor je bieb. Of tentoonstellingen wat bijzonderder maken.

Ook zou je van personeel of klanten posters kunnen maken (collages met foto, favoriete spreuk, favoriete (soorten of fragmenten uit) boeken, reisfoto's, hobby's, levensdoelen) in het echt of op de website.

Ik heb nog een foto helemaal gepiknict, maar die kan ik nog bij een volgend ding gebruiken, dus dat komt nog. Die foto is wat mij betreft ge-mash-upt, en anders ben ik zelf het wel.

#6 Bibliotheekleegte

#Alsmaar ding 6 dus.

Nog maar eens een poging om een flickrfoto in dit blog te krijgen.

Héhé, gelukt, via het url. Ik wist eerst niet waar de urls waren. (Het lettertype van dit blogbericht moet je overnieuw instellen na het uploaden van een foto; dat zou niet zo moeten.)

Op het rechterplaatje zie je een e-book (mobipocket van bron: "umpcportal"). De Newsweekcoverfoto is van bron: "marzoquique". Deze cover stelt ons gerust dat boeken niet dood zijn, ze gaan gewoon digitaal.

Nu wil ik jullie nog verwijzen naar een door mij gemaakte set over bibliotheekleegte. Deze set wil natuurlijk nog even niet werken. Maar hij is wel mooi, dat kan ik jullie wel alvast melden.

Nu lukt één plaatje van de set van 5. Die getuigt al wel van grote leegte, maar een serie van 5 is toch sterker. Ik puzzel voort.

Werkende Set, hoera!

#6 Flickr ontdekken

Ding 6 nog maar eens doen met echte Flickrfoto's. Ik heb een Flickraccount gemaakt en heb wat biebfoto's geüpload, getagd en 2 setjes gemaakt. "Even" eentje naar dit blog halen.
Nou is het al behoorlijk laat en ik wilde dit nog afmaken. Maar Flickr heeft geen zin om mijn foto's naar Blogger te uploaden. Dan ga ik maar slapen.

#6 Flickr een foto(set)

Ik ben eigenlijk wel dol op (goede) foto's. Daar kan ik me behoorlijk in verliezen als ik niet uitkijk. Lekker mooie plaatjes kijken.

Ik heb bij google wat afbeeldingen geleend.

(Is dat bronvermelding genoeg?)

Eens kijken of ik die hier in dit blog kan toveren.

Ja hoor, daar staat ie al, Leuk.

Einstein is zijn tijd weer eens ver vooruit met z'n library 2.0.

Maar ik had nog meer foto's, ik ga ze allemaal in mijn blog zetten.

Tsja, ze gaan nu eigenwijs bovenaan staan, dat was dus niet de bedoeling.

Is dat niet achteraf nog even te herstellen eigenlijk?

Vast wel, maar ik weet (nog) niet hoe.

Kan ik niet nog een fotootje hieronder krijgen?

Neen dus, die gaat helemaal bovenaan staan.

Toch lastig als ze hun eigen mysterieuze gang maar gaan.

Via "bewerken" had ik verwacht er mee te kunnen manipuleren.

Maar het licht is nog niet aangegaan voor me.

Aha, ze laten zich simpel verslepen!

Je kunt er dus leuke verhaaltjes mee maken, affiches, aankondigingen, nieuwsgierigmakers, websites. Elkaar inspireren. Doen wij eigenlijk ook al een beetje met onze blogs.

O ja, de diavoorstelling is van het eiland (en kennelijk ook het hondje) Skye (schiereiland bij West-Schotland).

RSS-feeds

#4 en #5. Oké, er staan wat RSS-feeds op mijn netvibes. Hoop ik tenminste, net stonden ze er nog. Gelukkig kon ik thuis wél de instructiefilmpjes bekijken. Dat lukt op de bieb lang niet altijd. Daardoor kon ik het een beetje nadoen. Ik ben ook wat bezig geweest met plaatjes op mijn profiel. Bij dit berichtje krijgen jullie een Bernini- (= beeldhouwer uit het Bernini-mysterie van Dan Brown) - olifantje uit Rome. Hij torst een obelisk (niet zichtbaar) op zijn jonge rugje. Zo torst mijn netvibespagina nu RSS-feeds, is de bedoeling. Ik moet nog wel wat thuisraken in het aanbod, en wat ik daarvan wel en niet wil. Zodat ik weet welke "voeding" ik echt ga gebruiken, anders ga ik maar lijden aan nog meer overgewicht.

#4 en #5

De dingen 4 en 5 hebben wat voeten in aarde, merk ik.
Ik heb nu veel leeswerk gedaan en ook wel een internationale nieuwsfeed binnengehaald op netvibes, maar dat was gewoon uit het keuzerijtje. Ik ga nog wat proberen met een Nederlandse nieuwsfeed en nog wat rondstruinen of ik nog wat leuks vind.

Take-off

Hallo collega-bloggers,

Ding 1 t/m 3 zijn nu al klaar. Dat is fijn. Ik wens jullie allemaal een leerzame en leuke ontdekkingstocht.

Marlies