Ik hyvede al wat op de hyves van beide kanten van mijn familie. Aangezien de families nogal groot waren (mijn beide ouders komen uit grote nesten) en ons gezin nogal ver weg woonde van de oorspronkelijke nesten, ken ik lang niet alle ooms en tantes, neven en nichten. Het leuke is dat je met hyves toch nog enig beeld krijgt van de familie. Je ziet bijvoorbeeld foto's waarvan je het bestaan niet kende: ik dacht dat men helemaal geen foto's maakte in de jeugd van mijn ouders, maar er zijn er dus enkele en dat is mooi om te zien. Het frustrerende is, dat hyves kennelijk vooral leuk is voor de jongste generatie, die mij helemaal niet of nauwelijks bekend is: dus de kinderen van de mij al onbekende neven en nichten. Het zijn dus vrij moeizame hyves. Iedereen een profieletje, af en toe een leuke foto of een klein contactje en verder eigenlijk helemaal niets. Eigenlijk vallen beide familiehyves wat mij betreft nauwelijks onder "sociaal netwerk". Je krijgt wel een kijkje in de levens van jonge mensen (muziek, onderlinge babbels, wat doen ze zoal, foto's). Omdat ik ze niet goed ken, is dat vreemd (niet mijn dingen en kringen), een tikje voyeuristisch en eigenlijk not-done.
Ik heb met de 23dingen-account wat rondgeneusd op bibliotheek2.0 (waarvan ik al lid was, maar het is een erg slapende vorm) en op LinkedIn. Ik zag er diverse mensen die ik ken en ook een interessant weblog van een invaller die onlangs voor haar studie naar Italië is vertrokken. Als je regelmatig kijkt en actief deelneemt kun je op een aardige manier op de hoogte blijven van web 2.0 in het biebwezen.
Een familie Hyves. Op zich een heel leuk idee. Jammer dat het niet optimaal werkt. In je familie (en de mijne) zitten nu eenmaal niet allemaal digitaal gelijkgestemden!
BeantwoordenVerwijderenBernard